Dosyc tego! Przestac! Przestac!
Gardner, powtarzaj, ze jestes niewinny.
Nie pokazuj, ze sie boisz, mlody!
Bedzie dobrze.
Nie chcialem tego zrobic. Tak jakos wyszlo. Przepraszam!
Ja nie... Prosze pana?
To sie nie powtórzy. Nie chcialem...
Ja nie...
Szeregowy Gardner,
uznano cie winnym zarzutu zabójstwa.
Mimo trzykrotnej apelacji
i trzykrotnej rewizji,
sad wojskowy utrzymal wyrok:
winny.
Chcesz cos powiedziec przed wykonaniem wyroku?
Tak jakos wyszlo.
Ja... Przepraszam.
Nie chcialem.
Przepraszam.
Otworzyc.
Podobalo sie, majorze?
LOND YN 1944
Do majora Armbrustera.
- Na koncu korytarza. - Tak, wiem.
John. Milo cie widziec.
Podaruj sobie. Wczoraj jedlismy kolacje.
Badz mily. Bez nerwów.
Tym razem to powazna sprawa. Musisz wspólpracowac.
Chodzmy.
Pulkowniku. Majorze, general czeka.
Major Reisman.
Panowie, siadajcie.
- Pan tez. - Dziekuje.
Majorze, co pan sadzi o egzekucji?
Poszla bardzo sprawnie. Nie jestem ekspertem.
Pytam o panskie osobiste odczucia.
To nie byl przyjemny wieczór.
Nie przeprowadzono jej dla panskiej rozrywki.
Gardner chyba to wiedzial.
- Kto? - Szer. Gardner.
Byl czescia tego cwiczenia.
Majorze, tak sie sklada, ze byl powód.
Mam panskie akta sluzby wojskowej.
Mnóstwo konfliktów, przeniesien.
Powazne tarapaty, jedne po drugich, niezdyscyplinowanie.
Niezdyscyplinowanie.
wietna robota we Wloszech.
Spieprzyl ja pan, lamiac rozkazy. Nie pierwszy raz.
- Nie pisalem tych raportów. - Co to ma znaczyc?
Nie zgadzam sie z tym, co w nich jest.
- Moze chcialby pan sam napisac? - Nie, dziekuje.
Interesuja mnie rezultaty, a nie koloryzowanie.
Niech sie pan liczy ze slowami.
Wojny nie rozpetano dla panskiej przyjemnosci.
I moze byc pan pewien, ze armia nie dziala dla panskiej wygody.
Od ponad 2 miesiecy czeka pan na przydzial.
Z takimi aktami czekalby pan bez konca.
Ale ja tez otrzymuje rozkazy. I wlasnie mam cos,
co wyglada w sam raz dla pana.
Nie obchodzi mnie ten pozafrontowy nonsens.
Jesli o mnie chodzi, zolnierz nosi mundur i zabija wroga.
Ale to inna kwestia.
Poprosze gen. Dentona o odczytanie rozkazów,
jak je nam przekazano.
Pózniej mozna pytac. Zrozumiano?
- Tak jest. - Generale.
"Projekt Amnestia:
12 ludzi skazanych na smierc
lub dlugoletnie wiezienie za gwalt, zabójstwo, rozbój itp.
Wyszkolic w zadaniach na tylach wroga,
które pojma w krótkim, acz nieokreslonym czasie.
Potajemnie przerzucic do Europy i przed inwazja
zaatakowac i zniszczyc cel sprecyzowany dalej".
- To wszystko? - Wszystko.
A ten cel sprecyzowany dalej?
Teraz pana nie dotyczy.
Co pan na to, majorze?
Potwierdzaja sie moje podejrzenia.
Podzieli sie pan nimi z nami?
Chyba powinienem.
Zakladam, ze jestesmy tutaj, aby zwyciezyc.
Nie ma co rozglaszac, ze pracujemy dla kompletnego wariata.
Wystarczy. Zebralismy sie, aby zapoznac pana z zadaniem.
Wolno panu zadawac pytania.
Nie wolno robic uwag dotyczacych oficerów odpowiedzialnych za koncepcje.
- Jasne? - Tak.
Tylko istotne pytania.
Moge zapytac, czemu mnie to zaproponowano?
Nic panu nie zaproponowano.
Zglaszam sie na ochotnika.
Wlasnie tak, majorze.
Ciesze sie, ze jest pan realista.
Nie chce wydac sie za ostrozny, ale skoro moje zycie
jest w rekach 12 tepaków,
dobrze byloby wiedziec, po co mam ich szkolic.
Bardzo dobre pytanie, majorze.
- Armbruster, prosimy o zarys planu. - Tak jest.
"Kolo Rennes w Bretanii Niemcy wykorzystuja zamek
jako miejsce konferencji i odpoczynku dla oficerów".
Cel nie ma znaczenia militarnego.
Jednak konferencje, grupy dyskusyjne itp.
prawie codziennie sciagaja do zamku
znaczna liczbe waznych oficerów.
Zwykle w towarzystwie kobiet.
"Eliminacja oficerów nie musi, ale moze zaklócic lancuch dowodzenia".
Nasi ludzie zrzuceni na spadochronach
wchodza do zamku i zabijaja tylu oficerów, ilu sie da
w dostepnym czasie.
Oczywiscie, miejsce jest silnie strzezona forteca.
Oczywiscie. Jaki jest uklad z wiezniami?
Zaden. Zeby nie bylo nieporozumien.
Amnestia, tak jak napisane.
Tymczasowe odroczenie kary. Nie musza sie zgadzac.
Jak pan mówi, zeby nie bylo nieporozumien.
To jest do chrzanu.
Mam dosc tej bezczelnosci.
Nie chodzi o bezczelnosc, ale o wykonalnosc.
Mam sprzedac ten pomysl 12 wesolym, usmiechnietym facetom.
Pan wie, ze maja drugie wyjscie.
- Dla nikogo to nie jest wyjscie. - Do diabla, majorze.
Znam takich, którzy na to zasluguja.
Ale nie w tym rzecz.
Jakie sa panskie glówne zastrzezenia?
To oczywiste, ze ci ludzie nie znaja dyscypliny, kontroli
ani intensywnego szkolenia.
Skoro nie ma mozliwosci zlagodzenia kary,
nie maja ani na co liczyc, ani powodów do wspólpracy.
Racja. Ma pan racje, majorze.
Jak pan wie, nie jestem w stanie cofnac orzeczen sadu wojskowego.
Moze pan zlagodzic wyrok sadu.
- Generale? - Tak?
Na obcym terenie ma pan takie prawo.
- Na obcym terenie? - Tak.
Dobrze, mamy uklad.
Jesli którykolwiek wyrózni sie,
powaznie rozwazymy zlagodzenie kary.
To zaden uklad.
Kto stwierdzi, czy sie wyróznili czy nie?
Te decyzje niech pan zostawi mnie.
Prosze pamietac, ze drugie wyjscie jednakowo obowiazuje.
Naruszenie bezpieczenstwa, niepodporzadkowanie,
a wiezniowie wracaja za kratki.
- Zrozumiano? - Tak.
wietnie. Cos jeszcze?
Tak. Zauwazylem, ze czeka pulkownik Breed.
Czy jest powiazany z tym zadaniem?
- A jesli tak? - Nie bede szczesliwy.
Majorze, pulkownik Breed jest wyzszy ranga.
Bedzie sie pan wlasciwie zachowywal.
- Jasne? - Tak jest.
Tak sie sklada, ze to zadanie nie dotyczy pulkownika Breeda.
Prowadzi on kursy spadochronowe. Beda czescia szkolenia.
Nie chce slyszec zadnych skarg.
Ma pan robote do wykonania, wiec ruszac sie.
Tak jest.
Dziekuje panom.
Major Reisman zmierza na wlasny sad.
Jest najbardziej niepokornym oficerem, jakiego z nieprzyjemnoscia poznalem.
Tak sadzisz, Denton?
Moze masz racje. Ale ma racje co do jednego.
Ten ktos na górze musi byc kompletnym wariatem.
Wezwac pulkownika Breeda.
Otwierac.
To jest czas wyznaczony na gimnastyke.
Wiec gimnastykowac sie!
Majorze Reisman, sierzant Bowren.
- Ustawic wiezniów w szeregu. - Tak jest.
Wiezniowie, ustawic sie w szeregu. Juz, ustawiac sie!
- Szybciej. - Ruszac sie!
Juz, ruszac sie! Ty, ruszac sie, powiedzialem.
PARSZYWA DWUNASTKA
"V.R. Franko.
mierc przez powieszenie.
M. Vladek.
30 lat ciezkich robót.
R.T. Jefferson.
mierc przez powieszenie.
V.L. Pinkley.
30 lat wiezienia.
S. Gilpin.
30 lat ciezkich robót.
S. Posey.
mierc przez powieszenie.
T. Wladyslaw.
mierc przez powieszenie.
S.K. Sawyer.
20 lat ciezkich robót.
R. Lever.
20 lat wiezienia.
T.R. Bravos.
20 lat ciezkich robót.
P. Jiminez.
20 lat ciezkich robót.
A.J. Maggott.
mierc przez powieszenie".
Ustawic ich w szeregu wedlug wzrostu, od prawej do lewej.
Ustawic sie wedlug wzrostu!
Slyszeliscie, dowcipnisie. Do szeregu!
- Juz, ruszac sie! - Odwrócic sie.
Szybko! Ustawic sie, mówie.
Doprowadzic sie do porzadku.
Przejsc tam.
- Niech kolejno odlicza. - Tak jest. Kolejno odlicz!
Zobaczmy, jak u nich z rozkazami.
- Bacznosc! - W prawo zwrot!
Z lewej marsz!
Lewa, lewa, lewa, lewa.
2, 3, 4, lewa, lewa, lewa. 2, 3.
Oddzial, stac!
Zwrot!
Z lewej marsz!
Oddzial, stac!
Twarza do mnie! Spocznij.
Co mówilem? Nie rozumiesz po angielsku?
- Numer 11, w czym problem? - Boli mnie.
- Gdzie cie boli? - Powiem panu. Boli...
Chcialbym, zebys mi powiedzial.
Nie musze mówic, ja... Ani panu, ani nikomu innemu.
I nie musze maszerowac. Znam zasady.
Czemu nie musisz?
Bo skazancy nie cwicza musztry.
I nic pan nie moze zrobic.
Nazwisko?
11.
Nazywa sie Franko, majorze.
Franko, podejdz tutaj. Chodz.
Albo bedziesz maszerowac, kanalio, albo rozwale ci leb.
Zrozumiano?
Co to bylo?
Major zaatakowany przez wieznia i zmuszony do obrony.
Dobra, zabrac wieznia do celi.
Ty za glowe, ja za nogi.
Zobaczmy, jak u nich z rozkazami.
Tak jest.
Oddzial, bacznosc!
W prawo zwrot.
Naprzód marsz! Lewa.
Oddzial, stac!
Zwrot!
Naprzód marsz!
Wiezien Victor Franko, majorze.
Jak tam szczeka?
Jak chcesz udawac mocnego, powinienes zadbac o siebie.
Naprawde powinienes.
Martwi pana moja szczeka?
Niepokoi majora mój ból?
Byles szycha w syndykacie w Chicago.
Widzial pan akta.
Widzialem, wiec odpuscmy sobie, co?
Co robisz po przyjezdzie do Londynu?
Wplatujesz sie w groszowy napad i rozprawiasz sie ze starcem.
I uciekasz z czym?
- Co miales, jak cie zlapali? - Co mialem? Co pan ma na mysli?
lle miales kasy, wazniaku?
Wystarczajaco.
2 funty i 10 szylingów. To okolo 10 dolarów.
Dasz sie powiesic za 10 dolców.
- Co panu do tego? - Nic.
Niech sie pan odwali. Nie wpadl pan z wizyta.
Czego pan chce?
Moga cie powiesic nawet za 10 centów.
Nie robi mi to róznicy.
Tak sie sklada, ze chwilowo mam tu chody
i gdybym chcial, moge cie wyciagnac z tarapatów.
Jest pan generalem?
Nie, a tylko general moze umorzyc kare.
Sluchaj, glupku.
Skladam ci propozycje.
Mozesz sie zgodzic lub nie.
- Pan mówi, ja slucham. - Dobra.
Albo przeczekasz tu 2 dni, jakie masz do egzekucji,
albo dolaczysz do mojego oddzialu.
Jesli to zrobisz, wyciagne cie w ciagu 24 godzin.
Bedziesz ciezko pracowal i nie bedzie ci latwo.
A kiedy bede z ciebie zadowolony,
pojedziesz, gdzie ci armia kaze. Mozesz zostac zabity.
Nie zna pan Franko.
- Straz. - Jaki to uklad?
Co bedzie, jak przezyje?
- Unikniesz tarapatów. - Wchodze.
Sknocisz cos raz w trakcie, tylko raz,
a skonczysz tu na stryczku.
Hej, niech pan poczeka! Co z panem?
Mysli pan, ze chce umrzec?
Jesli tak, to nie zna pan Franko.
Skad znasz niemiecki?
Stary byl górnikiem na lasku.
Gdyby nie niemiecki, nie wydobywalby wegla i nie jadlby.
Gdy przybyl do Stanów, znal tylko niemiecki?
To byl ciezki fach.
I nadal jest.
Nie lubie zadnego oficera, nigdy nie lubilem.
Byles oficerem, prawda?
Tak, 3 marne dni.
Mysleli, ze bedziesz dobrym oficerem.
Popelnili blad, co?
Twierdziles, ze tamten zwiewal.
Do licha, co z tym "twierdziles"?
Zwiewal, az sie kurzylo.
Znalezlismy sie w krzyzowym ogniu.
Polowa wykrwawiala sie na smierc, a kochas prysnal z apteczka na plecach.
Zastrzelilem go, zeby go zatrzymac.
Nalezalo mu sie.
Popelniles tylko jeden blad.
Straz.
Ktos cie widzial, jak strzelales.
Wiezien A.J. Maggott, majorze.
"A.J. Maggott. mierc przez powieszenie".
Hej, czarnuchu.
Badz grzeczny, a moze pozwole ci jesc z bialymi.
Widze, Maggott, ze masz poczucie humoru.
Jak typowy amerykanski bohater, smieje sie w obliczu smierci.
Nie powiesza mnie.
Nie zgwalcilem ani tej zdziry,
ani nikogo innego.
Bóg dal mi te kobiete i kazal ja ukarac.
A potem pobic na smierc, co?
Robie to, o co sie do mnie zwraca.
Bylem w stanie laski. A ta kobieta próbowala
skalac moja dusze.
Jestem tego pewien.
Chyba pamietam cytat, który brzmi:
"Pomsta jest moja".
"Pomsta jest moja; ja wymierze zaplate, mówi Pan".
List do Rzymian, rozdzial 12.
Dokladnie. Czy to nie znaczy,
iz to Bóg ma karac grzeszników?
Ma pan racje, majorze. Oznacza dokladnie to.
Nie ma tam ani slowa o narzedziach boskiej kary, prawda?
I jak juz mówilem, robie to, o co sie do mnie zwraca.
Wiesz co, mysle, ze cie nie powiesza.
Jestes przeznaczony do wyzszych celów. Straz.
Poza tym, my poludniowcy musimy trzymac sie razem.
Nie chcialem zabic tego goscia.
Zrobisz, jak powiem, to moze nie bedziesz wisial.
Bede zabity w inny sposób?
Moze do tego nie dojdzie.
Rodzice byliby szczesliwsi, gdybym zginal jak zolnierz.
Ja bym nie byl.
Major ma sie za wazniaka?
Jestesmy mamkami bandy szumowin.
Kapralu Morgan.
Jak nie masz zajecia, to ci je znajde.
Ruszac sie.
Nie przymilaj sie, bialasie. Wiesz, czemu tu jestem.
Moze mialem pozwolic tym bialym bydlakom,
zeby mnie wykastrowali?
Zwazywszy, co ci chcieli zrobic,
powiedzialbym, ze jestes usprawiedliwiony.
Dziekuje, panie majorze. Naprawde za to dziekuje.
Jednak sad sie z tym nie zgodzil. Wiec na czym stoisz?
Oferuje ci mozliwosc, która pozwoli ci walczyc.
- Dla kogo? - Dla siebie, jesli chcesz.
Szkopy dopiero maja sie za rase panów.
To panska wojna, nie moja.
Nie lubi ich pan, niech pan z nimi walczy.
Ja sam wybieram sobie wrogów.
Twój przywilej. Nie bedziesz sie nim dlugo cieszyl.
Straz.
25 marca jestes umówiony z katem.
To za 6 dni od dzisiaj.
Buenos dias, majorze.
Przejrzalem akta jego procesu
i paru rzeczy nie rozumiem.
Czy twierdzil, ze tego nie zrobil?
Slucham? Chyba nie bywal pan w wielu wiezieniach.
Tu sie pan dowiaduje, ze kazdy jest niewinny.
On tego nie pokazuje w taki czy inny sposób.
Jest niespokojny, poniewaz nie ma strun do gitary.
Stracil pan kiedys czlowieka,
który powiesil sie na strunach?
Nie, majorze. I nie zamierzam.
Jesli wypelni misje, da mu pan struny.
Tak jest.
Uwaga!
- Kazac wiezniom usiasc. - Tak jest. Siadac!
- Straze, wyjsc. - Ale...
- Wyjsc. - Tak jest.
Slyszeliscie. Straze, wyjsc!
Tym, którzy zapomnieli, przypomne, ze nazywam sie Reisman.
Jako ochotnicy do misji, macie 3 wyjscia:
mozecie zawalic szkolenie i wracacie na wykonanie kary.
Albo nawalic w boju,
a w tym wypadku rozwale wam lby.
Albo zrobic, jak kaze, a w tej sytuacji moze przezyjecie.
Nie wolno próbowac ucieczki.
Zadnych usprawiedliwien, apelacji.
Naruszenie przez któregos jednego z warunków
oznacza natychmiastowe wykonanie wyroku.
Jestescie od siebie zalezni.
Wyskok jednego z was,
a reszta odczuje to na wlasnej skórze.
Spróbujcie o tym pamietac.
Jakies pytania?
Majorze?
Musimy jadac z czarnuchami?
W porzadku. Dzentelmen z poludnia
pytal o porzadek miejsc przy stole.
Omawia ulozenie wizytówek przy nakryciach. Zrozumiano?
Tak jest. Dziekuje, majorze.
Kapralu, chlopaki. O czym mówilismy?
O pilce, miotaniu? Chicago ma dobrych miotaczy.
Ale... Jesli chodzi o palkarzy,
moja siostra jest lepsza od polowy ich graczy.
Jazda!
- Sierzancie, co pan na to? - Poradzi pan sobie.
Podaruj sobie. Pytalem, co pan na to?
Przy pierwszej okazji którys z nich
strzeli panu majorowi prosto w glowe.
- Dziekuje, sierzancie. - Majorze.
Dobra, Franko. Jedziemy.
Dobra, ruszamy.
Jechac.
Stan tam.
Sierzancie, niech sie ustawia, twarza do mnie.
Wstawac. Ustawic sie tutaj, migiem!
Juz, szybciej! Szybciej!
Jiminez, stan tam!
Bacznosc!
Franko, wyrzuc tego papierosa.
Dziekuje.
Do odwolania, to jest wasz nowy dom.
Sami go zbudujecie, jednak budowa
nie przeszkodzi wam w szkoleniu.
Zbudujecie go szybko, to nie bedziecie spac na deszczu.
- Sierzancie. - Majorze?
Pan dowodzi. Ma pan miesiac na ukonczenie obozu.
Dziekuje.
Gdyby stanal w ogniu, splonalby.
Co robisz?
Dobra, dawaj. Szybciej, juz.
Hej, Maggott, ktos ty? Niemiec?
Hej, próbujesz zbic okno?
Dobra, sierzancie, ustawic ich.
Ustawic sie przed barakiem. Z zyciem!
Zebrac sie!
Spocznij.
Na dzis wystarczy.
Dlaczego oni maja domowe wygody?
Czemu nie mozemy polozyc podlogi i wstawic okien?
- Franko ma racje. - Wolalbym spac w celi.
Pan Franko slusznie dostrzegl,
iz kwatery dla wiezniów nie sa jeszcze gotowe.
Odpowiedz jest prosta:
nie jestescie gotowi, zeby zajac barak
z wygodami, jakie byscie chcieli.
Powiem wam, gdy uznam, iz ten przywilej sie wam nalezy.
Pobudka o 5.30.
To wszystko.
Slyszeliscie, czas na zarcie!
Rozejsc sie!
Wystarczy. Tempo, chlopcy.
Nakrec i jeden rzut!
Hej, Joseph, tak to robili w polskiej marynarce?
Tak nie wygrasz cygar.
Hej, Franko, numer.
Gdzie moja pieciocentówka?
Zamkniecie i odwalicie sie?
W miedzyczasie, na Atlantyku
sily niemieckie przygotowuja
dla panów kilka milych niespodzianek
na wypadek, gdyby pan Churchill
okazal sie na tyle niemadry, aby próbowac inwazji.
Zbytnio sie tym nie martwi,
bo przeciez nie bedzie uczestniczyl
w takiej...
Jak sie ten facet nazywa?
Nie wiesz? Sluchasz go co wieczór.
- Durniu, przynies mi kawy. - Zwariowales?
Zamknac facetowi gebe.
- Cisza nocna. - Chcesz mi podskoczyc?
Ty, chodz tu.
Wygladasz na madrego faceta.
- Podoba ci sie tutaj? - Nie.
Zostaniesz?
- Nie mam dokad isc. - Idiota.
Wladyslaw, rozumiesz niemiecki.
O czym ta kobitka spiewa?
O samotnej dziewczynie,
która ma dosc wojny i samotnosci.
- Czeka na powrót swojego mezczyzny. - Ucisz te tania, wyjaca zdzire!
Dosyc tego.
Przespac sie. Bedzie wam to potrzebne.
Wypchaj sie.
Mendy. To mendy. Tym wlasnie sa. Mendami.
- Hej, dokad idziesz? - Do sracza.
- lsc z toba? - Zartujesz?
Poszli za Franko.
Chcesz, zeby nas powiesili?
Juz jestesmy martwi. Nie mów, ze ufasz tej mendzie Reismanowi.
Chcesz, zeby ten spryciarz zrobil z nas frajerów? Czyja trzymasz strone?
Co z wami?
Co to? Tydzien wuja Toma?
Chodzcie ze mna, bedziemy wolni.
Gówno go obchodzicie.
Jesli pojedziemy na misje, wszyscy zginiemy. Tego chca!
Ci idioci dadza sie zabic, a jeszcze nie zaplanowano egzekucji.
Ty, ty fajtlapo. Myslisz, ze co cie czeka?
- Upadl na mydle, co? - Tak.
Podciagaj sie na rekach, podtrzymuj sie nogami.
Jiminez, ruszaj sie.
Kiedy nadejdzie czas, bedziesz mial 34 sekundy na te odleglosc.
Naprawde nie moge.
Dalej, Jiminez. Wspinaj sie. Nie zatrzymuj sie.
Nie moge!
- Jiminez, wspinaj sie. - Nie moge.
Nie jestem w stanie. Nie wespne sie!
Jiminez! Zejdziesz z tej liny, a od razu ladujesz w wiezieniu.
Nie moge! Naprawde nie moge!
Podac mi bron. Przytrzymac line.
Nie moge. Nie wespne sie! Nie moge!
Naprawde nie moge, majorze!
O rany, spójrz, jak sie wspial!
Nie mogles?
Dobra, Posey, sprawdzmy wiedze Apacza.
Przewlec nowa line przez blok i spuscic ja na dól!
Niech inni popróbuja swoich sil.
Majonez jako jedyny mial dostac sie na dach zamku.
Zalózmy, ze Jiminez zostanie zabity, zanim dostanie sie na dach zamku.
- Dobra, Posey. Ruszaj sie. - Dawaj to na góre.
Za chwile bedzie gotowe.
Dobra, Franko, jestes nastepny.
Wystarczy tu tej higieny.
Który chcialby wbic to w majora?
O ile pomoze to wysilkom wojennym...
Siadaj. Bedziesz mial okazje.
Zobaczmy...
- Posey. - Ja?
Tak, chodz tu.
Wolalbym nie.
Sluchaj, Posey, to tylko przyklad. Chodz.
Potrzymasz nóz?
Jest w pochwie. Nikogo nie zranisz.
Powiedz, za co cie zamkneli?
To znaczy, co zrobiles?
Juz mówilem.
Powiedz raz jeszcze.
Twoi kumple chcieliby wiedziec.
- Co zrobiles? - Oswiec go.
Gosc mnie popychal. Nie lubie tego, wiec go uderzylem.
Zabiles faceta golymi rekami za popychanie?
Uderzylem tylko raz.
Tylko raz.
Az szczeka przeszla mu przez mózg, bo cie popchnal.
- Nie chcialem go zabic. - Nie chciales, ale zabiles.
Co bys zrobil, gdybys chcial zabic? Zrobilbys to?
Gdybys musial zabic nozem, zrobilbys to?
- Powiedz. - Wolalbym nie.
Nie obchodzi mnie to.
Pchnij mnie tym nozem. Mozesz to zrobic.
Nie chce.
Pchnij mnie. Nie zranisz mnie.
Dawaj.
- Nie chce zrobic panu krzywdy. - Ja ci ja zrobie.
- Dawaj. - Nie chce klopotów.
Nie masz klopotów. Mozesz je miec dzieki mnie.
Dawaj, Posey. Pchnij mnie nozem, tutaj.
Jestes duzym chlopcem.
Zabiles za popychanie. Popycham cie.
- Dawaj, dzgnij mnie. - Dzgnij go!
Mówie do ciebie. Dzgnij mnie, bo przepchne cie przez sciane!
Posey, pokaz mu!
- Dzgnij go! - Dawaj, Posey!
Chce nóz. Czemu mi go nie dasz?
- Nie lubie byc popychany. - Jestes popychany!
- Dzgnij go! - Powal go!
Posey. To nazwisko faceta?
- Przestan! - Nie mów.
- Ja tu rozkazuje. - Nie lubie popychania.
Pokaz mu, Pose! Teraz!
Nie lubie tego.
Przestan popychac!
Posey. Posey!
- Posey. - Majorze?
Jestes caly?
Tak.
Dobra. Spokojnie.
Chodz, wstawaj.
Naucz sie, jak panowac nad soba,
a nikt ci nie odbierze noza.
Racja. Przepraszam.
Wszystko przygotowane.
Dobra, idz do kapitana Kindera.
- Czego on chce? - Pogadac, Posey.
- Otrzep sie i idz. - Tak jest.
Dobra, który z panów nastepny?
Poszukuje ochotnika.
Dobra, Maggott. Jestes nastepny.
Szybciej, panowie. Szybciej.
Sa w dobrej formie.
Zeby nie zapomnieli, po co poprawiaja kondycje.
Kapitan Kinder mysli, ze moze mnie nauczyc pisac.
Rodzice byliby dumni.
Mialbys przewage nad wiekszoscia.
- Dolacz do nich. - Tak jest.
To prawda, ze jestem obdarzony
wnikliwa znajomoscia kobiet, jakiej inni nie maja.
I czasami... Czasami wzywa sie mnie, aby jej uzyc
jako woli naszego Pana.
Twoja dziedzina sa kobiety, a nienawidzisz Reismana?
Na zewnatrz jest 11 zlych ludzi, którzy...
musza byc ukarani za niegodziwosc.
A ten major Reisman pochwycil ich
z krawedzi otchlani i pozbawil Pana pomsty.
Uwazasz, ze Bóg tego chce? Ukarac tych ludzi?
Kapitanie, Bóg ich ukarze. I majora Reismana tez.
- Co ci to daje? - Nic mi nie daje.
Ale z tymi wynikami daje bande
najbardziej pokreconych, aspolecznych, psychicznych ulomnosci.
Co gorsza, Maggott jest najbardziej niebezpieczny.
Masz fanatyka religijnego, zlosliwego karla, 2 prawie idiotów...
A reszta, nie chce o tym myslec.
Nie ma nic lepszego do walki.
Wyniki tych testów wskazuja, ze kazdy z tych ludzi
ma wewnetrzna uraze wobec kazdego typu wladzy. Kazdego.
- Ty nie masz? - Tu jest inaczej.
Im sie wydaje, ze wrogiem jest armia, a nie Niemcy.
Znaja armie.
Szwaby nic im jeszcze nie zrobily.
Bardzo to finezyjne.
Przynajmniej znaja armie.
Mozesz myslec, co chcesz. Sek w tym,
ze ty jestes ich wrogiem.
Jak nadejdzie czas, bedziesz celem numer 1.
Przynajmniej to jedno ich laczy.
Co masz na mysli?
Osobno sporo przezyli. Wiecej niz mozna oczekiwac.
Nie jako zespól, grupa.
Musza dzialac jak zespól. Tego im brakuje.
Postawienie na strazy pomoze?
Pozwoli im sie udzielic.
Pozwól mi wyplenic durniów. Szczególnie Maggotta.
Nie wybralem ich, tylko armia. Nie wybralem tez zadania.
Armia wybiera caly sklad.
- W tym i Maggotta? - I Maggotta.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
- Mozemy sobie zrobic krzywde? - Zamknij sie, co?
O co chodzi? Planujesz ocalic matke?
Przestaniesz?
Mam ci pokazac?
Dobra.
Wez moja reke, przelóz przez ramie. Proste, co?
Sprowadza sie to do tego.
Pocwicz upadek, bo skonczysz na wózku.
Wlasnie mu to mówilem.
Nie wiesz, jak dobrze upasc. Podaj,
fajtlapo. Nieladnie.
Grasz twardo z mniejszym. Chcesz spróbowac ze mna?
To proste.
Powiem slowo, a ty odpowiesz slowem, jakie przyjdzie ci do glowy.
Na przyklad, powiem "szczescie", ty odpowiesz "dzieci".
Nie powiedzialbym tego.
To byl tylko przyklad.
Slowo "ambicja". Co powiedzialbys?
Nic bym nie powiedzial.
Spróbujmy, dobrze?
- Bron. - Pilka.
- Nóz. - Dodgers.
- Oficer. - Miotacz.
Chyba myslisz o jednym, prawda?
Tak. O czym pan mysli?
Nie chce, zebys myslal o jednym.
Chce, zebys sie skoncentrowal na kazdym slowie, dobrze?
Dobrze.
Jedzenie.
Cincinnati.
- Komfort. - Chicago.
- Dlaczego to powiedziales? - O tym myslalem.
Do diabla z tym!
Co tym razem, Franko?
Jak mam sie golic w zimnej wodzie?!
Jestes w terenie. Skad wezmiesz goraca wode?
Straze maja goraca wode! Ty tez!
- A my? - Przykro mi.
Czemu wy macie goraca wode, a my nie?
Cicho! Stul ten glupi dziób!
- Nie ma golenia w zimnej wodzie! - Wlasnie.
Mamy sie golic w zimnej? Sam spróbuj.
- Wlasnie. - Tak!
Franko mówi powaznie.
Nie bedziemy sie myc. Nie w zimnej wodzie!
- Prawda? - Prawda!
Straze maja goraca, a my zimna.
Nie zmusicie nas!
Franko, bo sie sparzysz.
Co zrobicie? Powiesicie nas?
Co moga zrobic? Nic nie moga!
- Nic. - Co zrobicie?
Franko tym razem chyba ma racje.
Zimna woda nie zrobi z nas lepszych zolnierzy.
Przepraszam, majorze. Mamy klopoty.
Tak, tak, tak. Slysze.
- Sierzancie, ustawic ich. - Tak jest.
Ustawic sie. Wstawac!
Chodz tu, Posey!
Poprawic sie. Do szeregu!
Co z ta odmowa golenia? Kto odmawia?
- My! - Jacy my?
My!
Ci, którzy odmawiaja, wystap.
Chcecie cuchnac, co?
A moze sie drapac?
Nie musze was wachac, wiec nie ma sprawy.
Koniec z wydawaniem przyborów do golenia
lub mydla.
I koniec z goracymi posilkami.
Tylko suchy prowiant.
Ufundowany przez pana Franko.
Spocznij.
- Chyba cos osiagnelismy. - Marynarka nazywa to buntem.
Nie. Pamietasz, jak mówilem o 12 twardych indywidualistach?
Wiec?
Slyszales. " Nie bedziemy robili tego i tego".
Kazalem wystapic i nawet Posey dolaczyl.
Zaklad, ze od lat goli sie w zimnej wodzie.
Kocham tego Franko.
To oznacza, ze bedziemy miec wiecej czasu na prace.
Prawda?
A wiec, jesli...
"parszywa dwunastka" nie ma zadnych zastrzezen,
wezmiemy nasz sprzet
i zaczniemy od zaraz.
Uwaga!
Gotowi, bacznosc!
Bardzo dobrze.
Wygladacie jak prawdziwi zolnierze.
Rozejsc sie!
Ruszac sie!
Jestescie najbardziej parszywymi zolnierzami w armii,
z kazdym dniem brudniejszymi.
Jednak szkolenie dobiega konca.
Za 2 dni bedziecie sie uczyc skakac na spadochronach
i nauczycie sie szybko.
Nauka odbedzie sie w bazie wojskowej.
Przypominam, ze nasza misja jest tajna.
cisle tajna.
Nie bedziecie miec identyfikatorów ani z nikim rozmawiac.
Zrozumiano? Z nikim!
Jedno slowo, jedna gafa któregokolwiek
i po ukladzie.
Wiecie, co to oznacza?
Dobra, posilek.
Dobra, posilek!
Pulkownikowi nie spodoba sie dyskrecja.
- Jestesmy najwazniejsi? - Nie wolno ignorowac...
- Liczymy sie? - Tak, ale on...
Jest mi obojetne, co sie podoba pulkownikowi.
Podobno masz byc lacznikiem.
Przekaz na najwyzszy szczebel,
zeby poinformowano pulkownika,
ze przyjezdza oddzial, nad którym nie ma zwierzchnictwa
i ze dane zolnierzy sa utajnione. Powiedz, ze bedzie z nimi general.
Powiedz, co chcesz, tylko niech ten palant z West Point sie odczepi.
General, co?
Zrobie, co bede mógl.
- Wiem. - Franko, czlowieku, co to?
- Co to za zarcie? - Podawaj, ryju!
Co to?
Nie wiem. Nie jadlem czegos takiego.
Pare razy wdepnalem, ale nigdy nie jadlem.
Co to?
Pytal pan, co to za general?
Tak jest. Znów to samo.
Nic poza tym, co w rozkazie.
A general Denton?
Jak dzwonilismy, wewnetrzny byl zajety. Teraz go nie ma.
Nie teraz.
- Dodzwoniles sie? - Nie, pulkowniku.
Nie teraz.
Chyba jada.
Tak, to oni.
Tak? Pulkowniku, wlasnie mineli punkt kontrolny.
Chodzmy.
Teraz! Teraz!
Chyba jest jakas feta.
Nie sadzisz, ze to dla nas, co?
Prezentuj bron!
Major Reisman melduje sie.
Gdzie general?
W ciezarówce. Pan rozumie, ze podrózuje incognito.
Sadzilismy, ze dokona przegladu plutonu.
Chwileczke, sprawdze, czy zechce to zrobic.
Do nogi bron!
Po co orkiestra?
- Na co czekamy? - Sprawdzaja liste gosci.
- Jaka liste? - Co z toba?
Który chce byc generalem?
Byc kim?
Pinkley.
Co? Jakim generalem?
Zwyczajnym, codziennym amerykanskim generalem.
Wolalbym byc cywilem.
Co mam robic?
Widziales przeglad oddzialów. Idz wolno i udawaj glupka.
Wzdluz jednego szeregu, drugiego i do ciezarówki.
Oczekuja generala i go dostana.
Chodzmy.
- Ruszac sie. Juz, ruszac sie! - Bacznosc!
Prezentuj bron!
Ruszac sie. Chodzmy.
Do szeregu!
- Pinkley bedzie generalem. - Czemu?
- Pinkley bedzie generalem. - Po co?
Zamknij sie i patrz.
Pluton czeka na przeglad!
Pulkowniku, sa piekni. Bardzo piekni.
- Potrafia walczyc? - Tak jest.
Oby mial pan racje.
- Skad jestes, synu? - Z Madison, Missouri.
Nie slyszalem.
Dobra, majorze, chodzmy. Mamy robote. Dziekuje.
Spokój.
Ponownie wykrecisz taki numer, a rozwale ci leb.
Zaloze sie, ze...
Ustawic ich dwójkami w kolumnie, potem ruszac.
Tak jest. Ustawic sie dwójkami w kolumnie.
Reisman!
Niektórzy uznaja pana za oficera pierwszej klasy.
Dla mnie jest pan zdezorganizowanym, niezdyscyplinowanym klaunem.
Usuniecie pana z armii to mój obowiazek.
Winny jestem panu przeprosiny.
Myslalem, ze jest pan zimnym, bez wyobrazni, malomównym oficerem.
Ale pan jest naprawde uczuciowy, czyz nie tak?
Clayton, Blake.
- Hej, uwazaj. - Ty uwazaj.
- Potrzymaj. - Idziemy!
- Widziales go? - Dobra, idziemy!
Szybko, idziemy!
Stoicie mi na drodze.
Co z wami?
- Sluchaj. - Bierz lapy!
Spokojnie.
- Mamy kilka pytan. - Pytan, co?
Trzymaj go!
Sukin...
W bebech. Nie bedzie widac.
Tak jest!
Gadaj, kanalio. Ktos ty taki?
- Numer 9, gnoju. - Numer 9?
- Powiesz czy nie? - Idz do diabla.
Trzymaj go.
Gdzie masz identyfikator?
- Zjadlem. - Zjadles?
- Teraz nam powiesz? - Tak.
Tak.
- Numer 9! - Wladyslaw!
Co sie stalo?
Próbowali mnie zmusic do mówienia.
Gdzie byliscie?
- Czekac. A jemu co sie stalo? - Upadl na mydle.
Wszyscy upadaja.
Ze wszystkich zalosnych...
- Kto? - Kto? Reisman.
Dwóch spadochroniarzy.
- Major kazal? - Przylozyli mu.
- No i co? - Co?
Powiedzial cos?
Zwariowales?
Trzech medrców.
"Ufajcie majorowi". Wole ufac Hitlerowi.
- Dobra, ruszamy. - Juz, ruszac!
Bedzie wam latwiej niz z wiezy.
Na stanowiska!
Teraz!
Morgan.
- Majorze. - Za chwile tu beda.
Zbierz ludzi. Porozmawiam z nimi.
- Wykorzystamy wasz barak. - Nasz?
Wasz.
Tak jest. Natychmiast.
Dobra, lke i Mike.
Wstawac, idziemy. Chodzmy.
Ruszac sie!
Co wy, gwiazdy filmowe?
Potrzebne specjalne zaproszenie?
- Nie. - Nie?
- Tak. - Wiec ruszaj sie.
To tajne, Greku. Czemu nie powiesz kapelanowi?
Dobra, ruszac sie! Do baraku zandarmerii.
Major chce pogadac. Ruszac sie!
Dobra.
Nie popychaj.
Szybciej, idziemy.
Tak mieszka druga polowa.
Wchodzic!
Hej, nie idziemy na bal.
- Pieknie, co? - Zadnych tanców. Wchodzic!
- Maja prad. - Dobrze byc bogatym.
- Czego major chce? - Radio.
- Radio? - Ale obrazki.
Straznicy sa samotni.
- Napalona banda drani. - O rany!
Dajcie im troche odetchnac.
Wchodz, Jiminez.
W porzadku, sierzancie.
Skoki was nie zabily, ale to moze.
Szkolenie dobiega konca i macie chyba prawo
do uroczystego zakonczenia. Tam sa kubki i szklanki.
Dawac je tutaj.
Mówic, ze od majora?
Nie. Jako etap szkolenia.
Tak jest.
Gdzie jestesmy?
Któras ma zimny nos.
Zlaz z mojej nogi!
Pilnuj swojego nosa, dziecinko.
- Zrobilas sobie krzywde? - Koszary!
Nie biore udzialu w orgiach.
- Powinnysmy kazac zaplacic wiecej. - Dziwka.
Sadysci!
- Dobry wieczór. - Jestem zbyt wycienczona na prace.
- Tedy. - Przechodzic. Dobrze.
Dobry wieczór, majorze.
Znalazlem tylko 8. Jak z glinami. Jak sa potrzebni, to ich nie ma.
- Witam panie. - Witam admirala.
Rety, oni sa brudni!
Moze i tak, paniusiu, ale na pewno chca dobrze.
Hej!
Doliczylem sie wszystkich.
Panowie, wznawiacie sluzbe o 6.00 rano.
Dziwne to, ale tyle samo czasu
panie przeznaczyly dla was.
Proponuje, zeby skorzystac i sie zapoznac.
Pan Maggott nie zechce wziac udzialu.
Zostawcie mu troche whiskey, zeby sie napil po warcie.
Dobranoc panom, paniom.
Dobranoc, pulkowniku.
- Zwariowales? - Chodzmy. Nie utrudniajmy.
- Chcesz sie zalozyc? - Majorze!
Tak, pan, majorze Reisman!
Widzialem te ladacznice!
Zmienia pan to miejsce w otchlan nierzadu bez dna!
Dzien Sadu Ostatecznego nadchodzi!
Dzien Sadu Ostatecznego sie zbliza!
Przez pana ci ludzie doznaja wiecznego potepienia!
Miej gebe zamknieta, a oczy otwarte.
Pelnisz warte, Maggott.
Zatanczysz?
Nie ma muzyki.
Spróbuj nucic.
Co, panienki, nie jest wam za cieplo?
- Wlacz radio. - Czujcie sie jak w domu.
Myslisz, ze wiedza, ze jutro jest Dzien Matki?
A jest?
Teraz robia to przy muzyce.
- Tu nie ma wjazdu. - Wiem.
2 grupy po 3 szeregi.
Otwierac brame.
Ruszac sie!
Otwierac brame.
Tak jest.
Spójrz na tych gosci.
Nie wolno tu wchodzic!
Sierzancie, zabrac mu bron.
Zabrac mu bron.
Kapralu Morgan. Sierzancie, ustawic ten motloch.
Tak jest. Zwolac ludzi!
Narusza pan bezposredni rozkaz.
Niczego nie naruszam!
Do szeregu z innymi, odzywac sie, jak powiem.
Slyszeliscie. Do szeregu!
Ruszac sie!
Dobra, slyszeliscie. Do szeregu!
Szybko, ruszac sie.
Co tego ugryzlo?
Dobra, bando popapranców. Ustawic sie w szyku.
Ustawic sie w szeregu. Do szeregu, kundle!
Widzisz te armie? Przegramy wojne.
Ruszac sie! Co z wami? Jestescie z olowiu?
Ruszac sie!
To nie ci dowcipnisie, co poturbowali cie w latrynie?
Ruszac sie!
Hej, szybciej!
Pomylilismy sie co do Reismana.
- Ruszac sie! - Nie teraz. Poczekaj.
O co tam chodzi?
Hej, ty! Jestes czyms wyjatkowym?
Mamy na ciebie czekac caly dzien? Ruszaj sie!
Zajmij miejsce. Ustawcie sie w linii prostej.
Wygladajcie jak zolnierze.
Mówilem, ze nikomu nie wolno przejezdzac. Podnos szlaban.
Tych dwóch facetów dorwalo Wladyslawa.
Od tych dwóch Wladyslaw dostal wycisk.
Tych dwóch skoczylo na Wladyslawa.
Tych dwóch pobilo Wladyslawa.
Tych dwóch osilków spralo Wladyslawa.
Tych dwóch...
Wedlug mnie...
oficer dowodzacy tym oddzialem
albo zlekcewazyl rozkazy, albo ich wrecz nie przestrzega
w jakis sposób.
Przybylem, zeby sie tego dowiedziec.
Dobrze...
panowie, postarajmy sie zrozumiec.
Chce dokladnie wiedziec, o co tu chodzi
i dowiem sie, nawet jesli zajmie to caly dzien.
Ulatwicie to albo utrudnicie. To zalezy od was.
Zanim wyjade, dowiem sie, kto odpowiada za to szalenstwo,
co tu robicie i dlaczego.
Zrozumiano?
Zacznijmy od generala.
Nazwisko, stopien i numer.
Powiedz, a jest po nas!
Cisza!
Jak sie nazywasz, zolnierzu?
Numer 2, panie pulkowniku.
Morgan. Clayton.
Tak jest?
Podaj ich nazwiska, stopnie i numery identyfikacyjne.
- Ja tego nie wiem. - Wiec powiedz, co wiesz.
Kapus, nic nie mów!
- Co to mialo znaczyc? - Nic, pulkowniku.
Podejdz tu, zolnierzu.
Kiedy sie myles?
- Nie pamietam. - Jestes brudny.
Kompromitujesz mundur.
Sierzancie, woda i brzytwa.
Zaprezentuje, jak poprawnie sie golic w terenie.
- Tak jest. - Prawda, zolnierzu?
Nie, pulkowniku!
Nie co?
Nie bede sie golil, panie pulkowniku!
Wiec wybierzemy bolesny sposób. Clayton, Blake, ogolic go na sucho.
Teraz!
- Reisman! - Tak!
Rozkaze pan swoim ludziom oddac bron!
- Sierzancie Bowren! - Majorze!
Ze specjalna pomoca odebrac bron!
Tak jest. Slyszeliscie!
Do roboty!
Bic tam, gdzie boli.
- Wyluzuj! - wietnie.
Przepraszam, sierzancie.
Nazista!
Jestem z panem, majorze.
Nie dzwon, my zadzwonimy.
Stracil pan rozum.
Tak sie moze wydawac.
Pan ich zabierze. Nie sa piekni i nie umieja walczyc.
Ofermy!
Pulkowniku, podobno nie uzywaja spadochronów!
Hej, pulkowniku, ty mieczaku!
Nie stój, podnies!
- Zostan na herbate. - Wlóz tam pieniadze.
Wpadnij znowu!
Wstap, kiedy zechcesz, palancie.
Uwaza pan przebieg wlasnej sluzby za niezmiernie barwny.
Ja tak nie uwazam.
Nie bylem za tym, aby pan pokierowal akcja.
Wiec nie jestem panem rozczarowany.
Zrobil pan niekorzystne wrazenie juz na poczatku.
Postepuje pan, jakby to byla osobista sprawa.
Zapewniam, ze nie jest.
Jest mi obojetne, co sie z panem stanie.
Natomiast akcja, która kieruje, nie jest.
Raport pulkownika dotyczacy osiagniec oddzialu
i zachowania na kursie spadochronowym jest w pelni negatywny.
Usprawiedliloby to moje zalecenie,
zeby anulowac akcje.
Panskich ludzi czeka wykonanie kary.
O postepowaniu dyscyplinarnym wobec pana
postanowi general Worden.
Panska odpowiedzialnoscia jest fakt,
iz w nocy z 14 na 15 kwietnia, w bazie Armii USA
odbyla sie pijacka impreza,
w której aktywnie uczestniczylo przynajmniej 7 kobiet.
Tak jest, uczestniczyly aktywnie.
Przepraszam panów.
Czy istnieja najmniejsze okolicznosci lagodzace?
- Slucham. - Sierzancie, wiecej lodu.
Tak jest.
Wiec?
Zaproponowaliscie tym ludziom uklad, a oni harowali.
Teraz, kiedy robia postepy, powiecie "koniec umowy"?
Pan jest temu winny. Pan sprowadzil kobiety do obozu.
Zlamalem regulamin.
Zabijecie 5 ludzi, a reszte zamkniecie dozywotnio?
Bo jesli tak,
to musicie zamknac polowe Armii USA, w tym i oficerów.
Powiedzial pan, ze to moja wina.
To nie wplynie na ich umiejetnosci.
O ich umiejetnosciach slyszelismy od pulkownika Breeda.
To jego opinia.
W kilka tygodni wcisneli 6 miesiecy intensywnego szkolenia.
Wystawiam ich przeciwko kazdemu innemu zolnierzowi.
Nie mówi pan powaznie.
Cholernie powaznie! Nie sa piekni,
ale jeden jest wart 10 panskich.
- Porównywanie nie ma nic do rzeczy. - Ma.
Twierdze, ze moi ludzie poradza sobie z kazdym zadaniem.
Zorganizujcie cos. Obiecaliscie im szanse.
Pozwólcie im pokazac, co potrafia.
Drze na sama mysl o tym.
Dajcie im szanse. Jak zawala, bedziecie miec czyste sumienia.
Prosze mi powiedziec,
jak pan chce ich sprawdzic?
To niemozliwe.
Przypuszczam, ze mozliwe.
To znaczy, jest sposób.
Jesli pan sobie przypomina,
w przyszlym tygodniu sa manewry dywizji.
Tak, tak, tak.
Jednostka pulkownika Breeda bedzie brala udzial.
Prawde mówiac, jednej z kompanii
przydzielono obrone kwatery glównej dywizji.
Wiec?
Wiec...
Wiec pozwólcie dzialac moim 12 ludziom jako niezalezna jednostka
w silach przeciwnika.
Zajma siedzibe pulkownika i ujma caly personel.
Chcialbym to zobaczyc.
Ja tez.
SlL Y CZERWONE DOWÓDZTWO
Kompanie Charlie i Fox zabezpiecza tyly lasu.
Potrzebne beda zapasy z 2. batalionu.
Rogers tego nie pochwali, ale trudno.
- Tak jest. - Armaty Johnsona?
Sprawdzone 2 minuty temu. Sa przygotowane.
Zatrzymaj sie!
SlL Y NIEBIESKIE
Cofnij!
Zmieniamy!
Ujdzie nam to na sucho?
Usmiechac sie! Jak nas niebieskie fajtlapy rozpoznaja, to po nas.
Uwierzysz? Ogolili sie.
A to dopiero.
Popatrzcie na majora. Nie wierzy, ze nam sie udalo.
- Czas uplywa szybko? - Jestescie piekni, ale spóznieni.
- Macie wszystko? - Tak.
Pamietacie plan?
- Skad macie pojazd? - Ukradlismy.
Tak jak ukradniemy wszystko inne.
To manewry, tak? Cos jeszcze?
Nie. Bedziemy z generalami w sztabie.
Jestescie zdani na siebie. Powodzenia.
Ruszamy!
Podzielic sie na 3 grupy.
SZTAB MANEWRÓW
Tych dwóch jest z toba?
Gdzie general Worden?
Bedzie kontrolowal w terenie.
Mój Boze.
- No i co? - Za chwile, panie generale.
- Ten? - Tak, panie generale. To chyba ten.
wietnie, Haskell, swietnie!
Ruszajmy.
- Udalo sie. - Gdzie pozostali?
8.45. Czterech powinno zaraz tu byc.
8.45? Lepiej, zeby sie pospieszyli.
O 8.50 bedzie ostrzal grzbietu. Wiedziales?
Tak, wiedzialem.
Pulkownik Breed nie bedzie ich tutaj szukal.
- Wszystkie przygotowane? - Wszystkie.
Baterie 1, 3 i 4, otworzyc ogien i strzelac do woli.
Baterie 1, 3 i 4...
Gotowi!
Cel!
Ognia!
Pospieszcie sie!
Idziemy!
Laduj!
Teraz, szybciej!
- Podczas ladowania! - Idziemy!
- Na ziemie! Nie slyszycie?! - Padnij!
Zabezpieczyc oslony!
Dobra, chodzmy!
Chodzmy.
Na co czekaliscie, do licha?
Co masz na... mysli, chlopie?
Te kochasie próbowaly nas tam zabic.
Zmieniamy.
"Zmieniamy"? O co chodzi?
Nie wolno wam!
W porzadku. Pózniej znowu zmienimy.
Nie moga nas powstrzymac.
Chodzmy.
Idziemy.
W droge.
Przejdziemy i 10 minut przerwy.
Na co czekamy?
Jeepa, cekaem i 4 ludzi.
Jak ten?
Zwolnij.
Bacznosc!
Dzien dobry, generale.
Mafia przybyla!
- Franko robi to, co mówi! - Karabin.
Wysiadac. Ruszac sie.
- Brac to. - Franko, wysiadaj!
Jakie "wysiadaj"?
- Kto to ukradl? - Ty, mój drogi.
Pulkownik Breed przyjrzal sie dobrze tobie i Pinkleyowi.
Duzo ryzykujemy i bez ciebie.
- Wysiadaj. - Chodz, Franko.
Jefferson, do 9.30 masz byc z ambulansem.
Nie ma cie, zostales nakryty.
- Wtedy próbujemy planu B. - Dobra.
Do zobaczenia.
Trzymaj sie, Maggott. Nie zgub sie.
Uwaga!
Uwaga.
Bacznosc!
- Dzien dobry. - Co za niespodzianka.
- Wszystko pod kontrola? - Mozna tak powiedziec.
Dobrze. Spocznij.
Wpadlem, zeby zobaczyc, jak rzeczy postepuja.
Wiec tak to wyglada, co?
Dobra, pchaj!
- Pamietaj, Posey, jestes ranny. - Umieram.
Szybciej, Maggott.
Odsunac sie.
- Co to? - Tam!
- Co to bylo? - Na drodze. Widzi pan ten dym?
- Niech ktos sprawdzi. - Tak jest.
- Co oni tam robia? - Nie wiem.
Ten grzbiet mial byc oczyszczony pól godziny temu.
Pulkowniku, nie wyglada na oczyszczony, czyz nie?
Idziemy.
- Pamietaj, jestes ranny. - Gilpin, zapomniales keczupu.
- Na pomoc! - Idziemy.
Pulkowniku?
Mamy ciezko rannego. Chcemy wezwac ambulans.
Wezwac ambulans. Sprawdz to.
- Tak jest. Was dwóch, idziemy. - Szeregowy?
- Podejdz. - Tak jest.
Co robiliscie na drodze?
Jeep zlapal gume. Wpadlismy do rowu.
O to nie pytalem. Pytalem, co robiliscie na tej drodze.
Oslanialismy artylerie polowa.
Sprawdzmy mape.
Pod oslona dymu przeniesc
kompanie Charlie do mostu.
O 14.20 Baker przesuwa sie w kierunku grzbietu.
- Szeregowy. Podejdz. - Tak jest.
Nazwisko i jednostka?
Szeregowy Matthew Donald.
Numer identyfikacyjny 726256. Bateria B, 526. artyleria polowa.
- Gdzie rozkazy? - Tutaj.
Od kapitana Thornhilla.
Znam wiekszosc zolnierzy, którymi dowodze.
Nie przypominam sobie ciebie.
Dostalem przydzial w zeszlym tygodniu.
Punkt B jest przeciazony. Obie sily podminowaly droge.
- Gdzie Peterson? - Uwaga!
Usunac sie!
Chyba maja rannego.
Uwazac!
Pomózcie nam z tym zolnierzem.
Liczymy do trzech i podnosimy. 1, 2 i podnosimy.
Spokojnie.
- Gdzie go polozyc? - Tam.
- Mozesz zostac, ale nie przeszkadzaj. - Dziekuje panu.
Koniec trasy.
Tam byl powazny wypadek.
Niedobrze, bo wlasnie zostaliscie jencami wojennymi.
To wróg.
Dobra, idziemy.
Chodzmy.
Nie moga tego zrobic.
Nosicie czerwone opaski.
Prawda. Jestesmy zdrajcami.
- Mój palec. - Uzywaja prawdziwych naboi!
Jestem lekarzem, majorze.
A ja majorem, kapitanie.
Przez radio powiedziano nam, ze tam jest ciezko ranny.
Pospieszyc sie!
Mozemy mijac umocnienia i blokady.
Cwane, kapitanie, ale sie nie uda. Wysiadac.
To nie jest kawal. Tam naprawde jest ranny.
Wszystko gotowe.
Niech pan cos powie.
Moze umiera.
Jestem obserwatorem, a nie arbitrem.
Nie mam prawa sie wtracac.
Doktorku, tu jest chore drzewo.
Ty tez.
Blondynka, zareczona. Chodz, cukiereczku!
- Dawac tu kajdanki. - Co z toba?
Chodz, Czerwony Kapturku.
Spodoba wam sie.
Doktorku, moze ten pacjent?
Naprawde ci sie spodoba, doktorku.
Ruszac sie. Co z 9.30?
Wyciagnac niebieskie opaski! Idziemy!
Zmieniamy na niebieskie!
A co z jencami?
Mam za malo ludzi, zeby ich pilnowac.
Idzie pan?
- Próbuje nas zabic? - Pruje 200.
Zrobi z nas sardynki w puszce.
Chcesz dojechac przed 9.30?
Tak.
...wedlug wspólrzednych mapy, 397492.
To Sily Niebieskie.
Rozkaz kompanii uderzyc na nich na krzyzówce.
Halo, Abel 3.
Bill, nie martw sie. Wezwali ambulans.
- Bedzie dobrze. - Bedzie dobrze.
Bedzie dobrze.
Uderzymy punktualnie o 14.00.
Niech podejda pod wzgórze i siedza cicho.
Dziekuje, pulkowniku. To bylo bardzo ksztalcace.
Przejade sie, zeby zorientowac sie w sytuacji.
Tak jest, dziekuje.
Zjedz na bok. Zrób miejsce.
Raport obserwacyjny. Czolgi wroga zblizaja sie
do lotniska na wspólrzednych...
Z drogi!
Uwazaj na ambulans!
Tu jest. Nasz stary.
Tak, obserwatorzy!
Pozdrowienia od majora Reismana.
Majorze, co pan o tym sadzi?
Nie chcialem mówic wczesniej, zeby was nie denerwowac.
Po ostatnim przyjeciu generalowie chcieli
odeslac was z powrotem do wiezienia.
- Lub powiesic. - Lub powiesic.
Lub powiesic.
Poszedlem z nimi na uklad.
Zdobywajac sztab pulkownika Breeda, unikneliscie tarapatów.
Naprawde sie pan nie martwil?
Bardzo sie nie martwil.
Czeka nas jeszcze jedno zadanie.
Jesli je zawalicie, nikt z nas nie zagra na skrzypcach.
Wszystko do tej pory bylo zabawa.
Jutrzejsza noc bedzie prawdziwa.
Chcecie wiedziec, to wam powiem.
Wielu z was moze nie wrócic.
Nie ma co sie uzalac.
Armia was nigdy nie lubila.
Jestescie ochotnikami, tak?
- Tak. - Zrobiliscie wiecej niz ja.
Sierzancie Bowren.
Wiem, przerabialismy to tysiac razy,
ale cos moze pójsc zle. Moze przyjdzie improwizowac.
Powtórzmy kolejnosc, jesli pójdzie jak po masle.
- 1. - Zaczynamy przy szlabanie.
- 2. - Konczymy ze straznikami.
- 3. - Chlopaki ida zaszalec.
- 4. - Major i Wladyslaw wchodza do srodka.
- 5. - Pinkley zostaje na podjezdzie.
- 6. - Major spuszcza line.
- 7. - Wladyslaw rzuca hak na dach.
- 8. - Jiminez ma randke.
- 9. - Pozostali wspinaja sie po linie.
- 10. - Sawyer i Gilpin tam siedza.
- 11. - Posey pilnuje punktów 5 i 7.
- 12. - Wladyslaw i major w jaskini lwa.
A Kaczor Donald?
Na krzyzówce z cekaemem.
I niech nie spi, bo juz po nas.
- 13. - Franko wspina sie niezauwazony.
- 14. - Godzina zero.
- I? - Majonez przecina kabel,
Franko odcina telefon.
- 15. - Franko idzie tam, gdzie inni.
- 16. - Wychodzimy, jakby bylo Halloween.
Zabijamy oficerów.
Naszych czy szkopskich?
Zacznijmy od szkopskich.
Od poczatku, bez dowcipów.
- Dobra. 1. - Zaczynamy przy szlabanie.
- 2. - Konczymy ze straznikami.
- 3. - Chlopaki ida zaszalec.
- 14. - Godzina zero.
- I? - Majonez przecina kabel,
Franko odcina telefon.
- 15. - Franko idzie tam, gdzie inni.
- 16. - Wychodzimy, jakby bylo Halloween.
17?
17. Inwazja.
Wyskakujemy i biegniemy na wybrzeze.
I liczmy, ze cala ta inwazja nie jest totalna katastrofa,
bo inaczej plyniemy do domu.
Majorze, dlugo jeszcze?
Zapytam pilota.
Nie boisz sie skakac w nocy?
Powrotu.
Gotów.
Ladunek.
Skakac.
- Gdzie byliscie? Mamy spóznienie. - Szukalismy Jimineza.
- I? - Znalezlismy wiszacego na jabloni.
- Skrecil kark. - Nie zyje?
Przeciez mówie.
- I to teraz. - Tak.
Franko, teraz wiesz, po co cwiczylismy na linie.
Gilpin, 8.
Gilpin, slyszales?
- 8. - Gilpin ma randke?
- 14. - Godzina zero.
- I? - Gilpin przecina kable,
- Franko odcina telefon. - Idziemy.
- wietny poczatek, co? - Tak.
Jeszcze 2 tygodnie tego nonsensu i bede w domu.
Ostateczne zwyciestwo?
Nie, to moze jeszcze troche potrwac. Ide na urlop.
Ten drugi kapitan zgodzil sie ja poslubic.
Czemu?
Przyzwyczail sie do niej.
"Wiec"...w noc poslubna ktos zapukal do drzwi.
"l"...myslal, ze to maz, wiec wyskoczyl przez okno.
Na razie jest dobrze.
Gdzie oni sa?
Nadchodza.
Idziemy.
Pinkley, ruszamy.
Dokladnie jak major powiedzial.
Tak, naprawde niezly lokal, co?
Nadjezdzaja.
- A zaciemnienie? - Myslisz, ze nas oczekuja?
Hej, tlumik!
Idziemy.
"Radiostacja".
- W porzadku? - Tak.
Nie wiem, ilu zabijemy,
ale narobimy halasu.
Wierzysz w cos takiego?
Nikogo nie skrzywdzi.
Ja chyba nie wierze.
- Jak tam twój niemiecki? - Nie wiem.
Kojarzysz tych dwóch na schodach?
Nie zrozumialem ani slowa.
- Wygladaj surowo i chrzakaj. - Tak.
Dobra, pokój 11.
Co?
Idz pierwszy, ja wezme torby.
Tu sie ustawimy.
- Juz tu powinni byc. - Tak.
Straznik!
Zostawilem line.
Poczekaj.
Idiota.
- Polaczku, zrób to! - Zamknij sie.
Pospiesz sie.
Teraz.
Gotowy do odstrzalu?
Chcialbym to przeczytac. Chyba sprosne.
Co robisz?
Franko i inni sa jeszcze na dole. Chodz!
Hej, Maggott.
Co ty wyprawiasz? Zejdz z widoku.
Wolfgang?
Wrzeszcz.
Wrzeszcz, zdziro.
Sprechen, ladacznico.
Wrzeszcz.
Przedinwazyjne nerwy czy namietnosc?
Jedno i drugie?
Radiostacja.
WSZYSCY POWYZEJ RANGI PORUCZNIKA DO SCHRONU! SZYBKO!
Wysadz to! Wysadz to!
- Co sie dzieje? - Zamknij sie.
Grzesznicy, nadszedl Sad Ostateczny.
Wyjdz.
Wyjdz, gdziekolwiek jestes.
Wyjdz.
Teraz!
- O tym nie pomyslales? - Musza oddychac.
Macie granaty?
Tutaj.
Mamy tyle, zeby wysadzic swiat.
Co z nimi zrobimy?
Francuzów nakarmic, Niemców zabic.
- Franko, oslaniaj róg. - Co sie stalo?
Sa w schronie. Sprawdz, gdzies musza byc odpowietrzniki.
Przyniesc granaty! Tutaj!
Rozejrze sie.
Sa tutaj.
Wez to tam.
Bowren, przyslij Vladka.
Skad ten strzal?
Vladek, jestes potrzebny.
Chodz.
Franko! Chodz i spróbuj zapalic któras ciezarówke!
Wladyslaw, Jefferson. Zdjac pokrywy z odpowietrzników.
Wiesz, co masz robic. Pospiesz sie!
Francuziki, dobra.
Nie, zostaw. Idz.
Wracaj i oslaniaj most!
Ruszaj!
Pomóz Bowrenowi!
Tam sa!
Szybciej, Posey ma klopoty!
Zapal któras ciezarówke!
Nie, nie. Zostaw zawleczki. Z zawleczkami.
Bowren, przynies benzyne.
Benzyne?
Na pewno?
Chcesz zapytac Pinkleya i Vladka? Ruszaj!
Tak jest.
Sawyer, Lever, oslaniac most!
Uwierzysz? Trzymaja te rzeczy pod kluczem.
Szukaj dalej!
Druga droga!
No, malenka, gdzie jestes?
Idziemy!
Posun sie.
Posun sie!
Wladyslaw,
zabierz stad Vladka.
Nastepna raca!
Dobra, ty...
Jefferson! Na mój sygnal
zdetonuj 1, 2, 3, 4 i zwiewaj stamtad.
Czekamy przy moscie.
- Dobra? - Dobra.
Jedziemy!
Jedziemy! Pospieszmy sie!
- W porzadku? - Tak.
Jefferson, zdetonuj!
Ruszaj, bo wylecimy w powietrze!
Jedziemy.
Nie uda sie im.
Wezmiemy lódz i uciekamy druga strona. Idziemy.
Dobra, wysadzaj!
Pamietaj, Jefferson, masz 20 sekund!
Biegnij!
- Szybciej. - Dawaj!
Jefferson, szybciej.
Dobra, Jefferson. Biegnij!
- Biegnij! - Szybko!
- Dalej, ruszaj sie! - Szybciej!
- Zaraz wybuchnie! - Szybciej!
Dawaj, Jefferson!
Jefferson!
Zapal.
Nie zapala! Skurczybyk nie zapala!
Wskakuj!
Szybko! Szybko!
Udalo sie!
Udalo sie! Glupie sukinsyny, udalo sie!
Strzelaj!
Majorze!
Poród wielu raportów dotyczacych ataku na zamek kolo Rennes
najbardziej obiektywny napisal general Worden,
w którym stwierdza:
"Zaleca sie, aby czlonkom grupy
'Parszywa dwunastka ', którzy przezyli akcje,
dokonac zmiany w aktach wskazujacej
przywrócenie do aktywnej sluzby w dawnych rangach.
Krewnych zabitych wieniów nalezy powiadomic,
iz polegli na polu chwaly".
wietna robota, majorze.
Do zobaczenia.
Dobra robota, zolnierzu.
Wracaj do zdrowia. Potrzebni nam tacy jak ty.
O rany, rany.
Móglbym codziennie zabijac generalów.
V.R. Franko.
M. Vladek.
R. T. Jefferson.
V.L. Pinkley.
S. Gilpin.
S. Posey.
S.K. Sawyer.
R. Lever.
T.R. Bravos.
J.P. Jiminez.
A.J. Maggott.
Polegli na polu chwaly.
PARSZYWA DWUNASTKA
Napisy: SDI Media Group
[POLISH]